เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ไบรอันกับฉันเดินกลับขึ้นมาที่ห้องลอฟต์ ฉันรู้สึกหวั่นใจอยู่ไม่น้อย ไม่ใช่แค่เพราะฉันต้องกลับไปอยู่ใกล้ๆ บิตช์อีกครั้งเท่านั้น แต่ฉันยังต้องเผชิญหน้ากับลิซ่าและอเล็กด้วย หลังจากตะโกนใส่และพูดเรื่องจะลาออกจากทีม ฉันกลับเป็นฝ่ายหันหลังแล้วเดินกลับมา ใจหนึ่งฉันก็อยากจะขอโทษ แต่อีกใจที่ใหญ่กว่ากลับรู้สึกว่าฉันไม่ควรทำแบบนั้น ทุกสิ่งที่ฉันพูดและทำลงไปมันสมควรแล้วไม่ใช่เหรอ? บางทีอาจเป็นเพียงเพราะฉันไม่ชินกับความรุนแรงหรือการขึ้นเสียง
เป็นไปตามที่ฉันกลัว ความเงียบอันน่าอึดอัดใจแผ่ปกคลุมเมื่อพวกเราเดินมาถึงขั้นบนสุดของบันได บิตช์กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างโต๊ะตัวหนึ่ง โดยไม่เห็นวี่แววของพวกหมาของเธอเลย เมื่อเธอเห็นฉัน เธอก็ขมวดคิ้วบึ้งตึง แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา อเล็กยิ้มกริ่มตอนที่ฉันเดินกลับมา แต่ฉันบอกไม่ได้ว่านั่นเป็นเพราะเขาดีใจหรือเพราะกำลังขบขันกับสภาพของฉันกันแน่ ฉันยังไม่รู้จักเขาดีพอที่จะคาดเดาไปทางใดทางหนึ่ง