กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 250 ใจร้ายล้วน ๆ!
ผู้เฒ่ากวารับน่องไก่มาไว้ในมือ มองแล้วซึ้งใจจนแทบพูดไม่ออก “...ฉันรู้นะว่าแกนี่แหละที่ดีกับอาจารย์ที่สุด...”
หนานจือปากยื่น “คิดมากไปแล้ว นั่นมันของเหลือที่พวกเรากินไม่หมด”
“กะแล้วเชียว!” ผู้เฒ่ากวากัดฟันกรอด “ยัยตัวแสบเอ๊ย แกนี่มันใจดำที่สุดเลย!!”
โจวหรานนั่งอยู่ข้าง ๆ กวาดตามองถุงผักดองกับน่องไก่พวกนั้น สายตาเลื่อนไปหยุดที่หน้าหนานจือนิ่ง ๆ
หนานจือลูบจมูกหันไปมองนอกหน้าต่าง ทั้งถุงขนาดนั้นมันแพงนะ! ตัวเองยังไม่กล้ากินเลย เขาจะมากินอีกเหรอ?!
โจวหรานที่ต้องฝืนเคี้ยวหมั่นโถวแห้ง ๆ มาสองวันหัวเราะออกมา หัวเราะเพราะโมโห
เออ เอ้อร์ย่านี่กตัญญูใช้ได้เลย กตัญญูจนใจร้ายสุด ๆ!