กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 251 ตงเสวี่ย
พอหนานหลินพูดจบ หนานจือที่กำลังแทะลูกท้ออยู่เงียบ ๆ ก็รู้สึกเย็นวาบที่ท้ายทอย เธอเงยหน้าขึ้นมา ก็ประสานกับสายตาสามคู่ที่จ้องมองมาเป็นตาเดียว
เธอคายเม็ดท้อออกมา “คงไม่ใช่ว่าจะให้ไปเดี๋ยวนี้หรอกนะ?”
หนานหลินพยักหน้าอย่างพอใจ “ไม่เดี๋ยวนี้หรอก รอฉันแจ้งอีกที”
เขาพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไม่ต้องรีบ ถ้าต้องไปจริง ๆ ถึงต้องขุดอุโมงค์ฉันก็ส่งเธอไปได้”
หนานจือเดาะปาก “งั้นก็ขอบพระคุณมากเลยนะคะ...”
เวลาเห็นคนอื่นลำบาก คนเรานี่ช่างมีความอดทนสูงจริง ๆ!
เหมือนเวลาที่เธอทำเรื่องชั่วร้ายไม่มีผิด!
หนานจือเช็ดมือจนสะอาดแล้วหันไปมองหนานหลิน “มู่มู่ล่ะ?”
“ห้องพยาบาล”