ตอนที่ 3 จัดที่อยู่และขึ้นทะเบียนครัวเรือน

น้ำท่วมมาเร็วมาก พวกเขารีบหนีออกมาอย่างเร่งร้อน ระหว่างทางก็พยายามตามหาญาติอยู่

ถามผู้คนนับไม่ถ้วน ต่างบอกว่าไม่เห็น

พอตั้งถิ่นฐานได้แล้ว จ้าวชุนหลานก็อดกังวลไม่ได้ ไม่รู้ว่าคนที่บ้านเดิมยังมีชีวิตอยู่หรือไม่

ตู้เฉี่ยวเหนียงคิดถึงญาติฝ่ายตน จึงพลอยถอนใจกล่าวสองประโยค

หยางอิ้งเหอขนของลงจากรถ ปลอบว่า “พวกเราตั้งถิ่นฐานให้เรียบร้อยก่อน ค่อยสืบข่าวพวกเขาในภายหลัง”

ก็ได้แต่ทำเช่นนั้น

ฮวนเอ๋อร์ยังมีไข้ ตู้เฉี่ยวเหนียงไปเคาะประตูเรือนข้าง ๆ อยากถามว่าหมู่บ้านนี้มีหมอหรือไม่

คนที่เปิดประตูเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ดูราวสิบห้าถึงสิบหกปี หน้าตาอ่อนโยน ยังดูน่ามอง

พอเอ่ยปาก เสียงก็แผ่วเบา “อาสะใภ้ มีเรื่องอันใดหรือเจ้าค่ะ”