ตอนที่ 2 รับเป็นลูกสาว

พี่ใหญ่กับพี่สะใภ้พูดไม่ออก สี่เยวี่ยจึงได้แต่ฝืนใจเกลี้ยกล่อม “ท่านแม่ นางไม่ใช่น้าหญิงจริง ๆ พวกเราลำบากกันถึงเพียงนี้แล้ว พานางไปด้วยก็เดินทางไม่ไหว”

ไม่ว่าจะพูดอย่างไร ตู้เฉี่ยวเหนียงก็ฟังไม่เข้าหูเลย

จำใจ สี่เยวี่ยได้แต่ถามหญิงสาวผู้นี้ “เจ้ามีชื่อว่าอะไร”

หญิงสาวตอบอย่างอ่อนแรง “ข้ามีชื่อว่าฮวนเอ๋อร์”

เพียงคำเดียวก็ทำให้น้ำตาตู้เฉี่ยวเหนียงไหลนอง นางพึมพำ “นางต้องเป็นฮวนเหนียงกลับชาติมาเกิดแน่”

หยางอิ้งเหอกับจ้าวชุนหลานมองหน้ากัน

ช่างบังเอิญเกินไปแล้วกระมัง

ตั้งแต่ นางฟื้นขึ้นมา พวกเขาก็ไม่ได้เอ่ยถึงฮวนเหนียงอีก คงเป็นไปไม่ได้ที่ชื่อนี้จะถูกนางคิดขึ้นมาเฉพาะหน้า

เหตุใดจึงเรียกชื่อนี้พอดิบพอดี

ตู้เฉี่ยวเหนียงก็รู้ว่าบุตรเลี้ยงกับลูกสะใภ้ย่อมไม่ยินดีพาภาระนี้ไปด้วย