เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ตลอดทั้งฤดูคิมหันต์ ฝนไม่เคยหยุดตกเลย
เขื่อนชางเจียงรับแรงน้ำไม่ไหว ในที่สุดเขื่อนแตก หลายอำเภอที่อยู่ปลายน้ำล้วนประสบภัย
ยามนี้ครอบครัวของหยางสี่เยวี่ยกำลังอยู่บนเส้นทางอพยพลงใต้
เดินติดต่อกันมากว่าครึ่งเดือน วันนี้ยิ่งเดินตั้งแต่เช้าไม่หยุดพัก สี่เยวี่ยเดินจนขาทั้งสองข้างเมื่อยล้า เท้าชาไปหมด แทบจะยกขึ้นไม่ไหว
ตู้เฉี่ยวเหนียงที่อยู่ข้าง ๆ ทำหน้าเจ็บใจแทน แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ลูกสาวอายุสิบสองแล้ว จะให้ขึ้นไปนั่งบนรถด้วยก็ไม่ได้
บนรถกระดานยาวไม่ได้วางแค่ข้าวของเครื่องใช้ทั้งหมด ตรงกลางยังมีเด็กน้อยสองคนนั่งอยู่
คนโตคือสือโถว หลานชายวัยหกขวบของสี่เยวี่ย ส่วนหลานสาวตัวน้อยอาหยวนนั้นเพิ่งสี่ขวบ
คนที่ลากรถคือหยางอิ้งเหอ พี่ใหญ่ต่างแม่ของสี่เยวี่ย
คนที่ดันรถคือพี่สะใภ้จ้าวชุนหลาน