กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แม่ม่ายหลิ่วพูดอย่างดูแคลน “เจ้าก็แค่ปากดีหลอกคน พูดจาไพเราะยิ่งกว่าร้องเพลงเสียอีก”
ตู้เฉี่ยวเหนียงออกเสียง “ชิ” หนึ่งที แล้วถามว่า “ถ้าเปลี่ยนให้เจ้าเป็นข้า ล่าเหมยกลับบ้าน เจ้าจะทำได้โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ ปรนนิบัติสองแม่ลูกนั้นอย่างดีหรือ”
“เจ้าทำกับชิงเฉิงเหมือนลูกแท้ ๆ ได้หรือ หนาวก็เพิ่มเสื้อผ้า ดูแลอย่างละเอียด คอยดูว่าเขาดีใจหรือไม่ดีใจหรือ”
ยังไม่ทันที่แม่ม่ายหลิ่วจะตอบ มีคนในฝูงชนกล่าวว่า “นางจะทำได้ที่ไหน นางปฏิบัติต่อฉางหมิงอย่างไร พวกข้าล้วนเห็นกับตา กับที่เจ้าปฏิบัติต่อชิงเฉิงและล่าเหมย ต่างกันไม่ใช่เล็กน้อยเลย”