ตอนที่ 248 คุยให้กระจ่าง

แม่ม่ายหลิ่วเป็นคนเห็นแก่ตัวและย้อนแย้งในตัวเองอย่างยิ่ง ยามใช้ชีวิตร่วมกับหวังต้าจู้ นางปรารถนาจะได้รับความรักใคร่เอ็นดูจากเขา ทว่ากลับไม่ยินยอมทำดีต่อฉางหมิง

หวังต้าจู้ไม่มีไร่นาที่ดินหรือที่พักพิงเป็นหลักแหล่ง นางจึงดูแคลนเขาอยู่ในใจ รู้สึกว่าแค่ให้ข้าวพวกเขากินอิ่มท้องสักมื้อ เขาก็ควรต้องรู้จักพอและสำนึกในบุญคุณแล้ว

นางเสพสุขกับผลประโยชน์ที่ได้จากการทำงานตรากตรำของหวังต้าจู้ แต่กลับรังเกียจว่าหวังฉางหมิงเป็นตัวภาระ

ไม่เคยคำนึงแม้แต่น้อยว่า ความอดทนของคนเราล้วนมีขีดจำกัด

หวังต้าจู้เอ่ยปากเรื่องหย่าขาด นางก็ตอบตกลงอย่างฉับไว ก็เพียงเพราะคิดว่าหากพวกเขาแยกจากนางไปแล้ว ย่อมไม่มีทางมีชีวิตรอดต่อไปได้เป็นแน่

รู้สึกว่าหวังต้าจู้ไม่รู้ความดีความชั่ว อีกทั้งยังรู้สึกว่าเขาทำให้นางต้องผิดหวัง

เขาควรต้องวางนางไว้เป็นอันดับหนึ่ง