ตอนที่ 250 เสียใจภายหลังไม่ทัน

ประตูเรือนถูกทุบดังปัง ๆ แม่ม่ายหลิ่วคาดเดาไว้ว่าหวังต้าจู้คงมาเรียกคำอธิบาย ในใจแม้จะหวาด ๆ อยู่บ้าง แต่สีหน้ากลับไม่เผยออกมาแม้เศษเสี้ยว

“ผู้ใดกัน กลางคืนดึกดื่นไม่นอนกันหรือ”

นางทำเป็นขู่ขันตอบพลางเปิดประตูเรือน ทำทีเป็นไม่เข้าใจถามว่า “เจ้ามาทำไมกัน”

หวังต้าจู้แทบจะโมโหจนหัวเราะกับท่าทีนี้ เอ่ยเสียงเย็นว่า “ข้ามาทำไม เจ้ารู้แก่ใจดีอยู่แล้ว”

แม่ม่ายหลิ่วพึมพำประโยคหนึ่ง “ข้าจะไปรู้ได้อย่างไร”

หวังต้าจู้ขี้เกียจเสวนากับนาง ถามว่า “จวงจื่ออยู่ไหน มันตีฉางหมิงจนหน้าเปื้อนเลือดทั้งหน้าอย่างนี้ ไม่ควรให้คำอธิบายหรือ”