ตอนที่ 173 เปิดเผยตรงไปตรงมา

เช้าวันรุ่งขึ้น เฉิงวั่งมาคนเดียว ท่าทางเก้อเขิน ประหม่า ถ่อมตัวและนอบน้อม

เขาไม่มีพ่อไม่มีแม่ พี่สาวแต่งงานออกไปแล้ว การแบกภาระเลี้ยงน้องชายใช้ชีวิตไม่ง่าย

หยางอิ้งเหอเกิดความสงสาร ท่าทีอ่อนโยน ถามละเอียดหลายอย่าง

เช่นว่าเขาทำอะไรเป็นบ้าง? ก่อนหน้านี้ทำอะไร?

เฉิงวั่งทำงานไม้เป็น แต่ก็ไม่ทั้งหมด พ่อของเขาเมื่อยังมีชีวิตเป็นช่างไม้ เขาเคยเรียนตาม แต่เรียนได้ไม่มาก พ่อก็เสียชีวิต

ตอนนั้นเขาอายุสิบสอง ครอบครัวขาดรายได้ ช่างไม้หนุ่มโจวเป่าเกินที่เคยทำงานกับพ่อเขาเห็นเขาน่าสงสาร จึงพาเขาไปอยู่ข้างกายให้ช่วยวิ่งงานและทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ

ให้ค่าจ้างเดือนละหนึ่งร้อยอีแปะ ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณที่ได้เรียนวิชาช่าง