กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามเย็นหยางอิ้งเหอกลับมาที่ตำบล สี่เยวี่ยก็เล่าเรื่องของหวังซานให้เขาฟัง “ข้าคิดว่าหยวนอู่น่าจะอยากได้ผลประโยชน์”
มีการลงมือหนักหรือไม่นั้น หยางอิ้งเหอก็รู้ดีกว่าผู้ใด
ตอนลงมือเขาเก็บแรงไว้ ชีวิตของหวังซานย่อมไม่เป็นอันตรายแน่นอน
“คนผู้นี้ค่อนข้างโลภ เจ้าคบหากับเขาก็ระวังหน่อย ต่อไปมีเรื่องก็ไปหาหัวหน้ามือปราบฟางเถิด”
สี่เยวี่ยรับคำ “ข้าเคยยัดเงินให้หัวหน้ามือปราบฟาง เขาไม่รับ ข้ากลัวว่าเขาจะไม่ช่วย จึงไปหาหยวนอู่กับพวกอีก”
“อย่าโทษตัวเองเลย เจ้าทำได้ดีมากแล้ว”
เรื่องนี้ไม่ควรปล่อยให้เนิ่นช้า หยางอิ้งเหอกลับเข้าห้องหยิบเงินใส่ตัว แล้วก็จะไปหาหยวนอู่