กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
โก่วเซิ่งจ้องพ่อเฒ่าเก๋อด้วยความอิจฉา หยางอิ้งเหอยิ้มพลางพูดกับเขาว่า “เจ้าเรียนมาก็เกือบครึ่งปีแล้ว ดูผลงานปีหน้า สิ้นปีข้าจะให้รางวัลเจ้าสักก้อนหนึ่ง”
“ท่านอาจารย์วางใจ ข้าจะตั้งใจทำ”
โก่วเซิ่งยิ้มพลางแสดงความภักดี มองเฉิงวั่งอย่างภาคภูมิ ใจคิดว่าข้านี่แหละคือคนกันเอง
ฤดูหนาวฟ้ามืดเร็ว ช่วงบ่ายแก่ ๆ เก๋อเทียนตงเลิกเรียนแล้วตามมา หยางอิ้งเหอจึงจัดแผ่นไม้ให้พ่อเฒ่าเก๋อหอบกลับไปแกะสลัก
เก๋อเทียนตงได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับสี่เยวี่ยที่สำนักศึกษา อดแอบมองนางไม่ได้
มีสหายร่วมชั้นคนหนึ่งวิจารณ์ว่าหญิงที่ยังไม่แต่งงานอย่างนางไม่ควรออกหน้าออกตาทำมาหากิน ถูกเสิ่นอี้อันสวนกลับอย่างรุนแรง ทั้งสองเกือบไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมชกต่อยกัน