กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในหมู่คนมีผู้หนึ่งกล่าวว่า “ถ้าเช่นนั้นเขาก็เลือกคนผิดแล้ว ควรไปตอแยที่ทะเลสาบนางฟ้าเสีย”
ยายเจิ้งถ่มน้ำลาย “เขากล้าด้วยหรือ? ก็เลือกแต่ลูกพลับนิ่ม ๆ บีบ จะไม่ใช่เพราะเห็นว่าสองเด็กสาวไม่มีที่พึ่งหรอกหรือ? ถุย หน้าไม่อาย”
เมื่อพูดถึงความดื้อดึงเกเร ในตำบลแทบไม่มีใครสู้ยายเจิ้งได้ เมื่อนางช่วยพูดเข้าข้าง หวังซานโกรธจนปากเบี้ยว “เกี่ยวอะไรกับเจ้าด้วย?”
ยายเจิ้งเอามือเท้าสะเอว “ข้าก็ชอบผดุงความเป็นธรรมโดยเฉพาะ ทนดูคนเลวอย่างเจ้าไม่ได้”
หวังซานจึงรู้ว่านางยังแค้นเรื่องที่ก่อนหน้านี้เขาลวนลามลูกสาวนาง ยายแก่คนนี้ช่างพยาบาทเกินไปแล้วกระมัง?
ฮวนเอ๋อร์ประหลาดใจมากที่ยายเจิ้งออกมาช่วยพูด ความรู้สึกดีต่อนางจึงเพิ่มขึ้นรวดเร็ว