กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยามเย็น หยางอิ้งเหอลากวัสดุไม้กลับหมู่บ้าน พอได้ยินจ้าวชุนหลานบอกว่ามีคนไปก่อเรื่องที่ร้าน ก็ไม่มีเวลาขนของลง สั่งให้ซ่งต้าเจียงเฝ้าไว้ แล้วรีบวิ่งไปในตำบล
ในใจมีเปลวไฟแห่งความโกรธลุกโชน แม้สี่เยวี่ยจะไม่เสียเปรียบ เขาก็ยังอยากบีบหวังซานให้ตายคามือ
พ่อแม่จากไปแล้ว เขามีเพียงสี่เยวี่ยเป็นน้องสาวแท้ ๆ คนเดียว ไม่อนุญาตให้ใครรังแกนางแม้แต่เส้นผม
ซ่งฉางกุ้ยยังเฝ้าอยู่ในร้าน เห็นเขาพุ่งเข้ามาทั้งตัวเต็มไปด้วยความโกรธก็รีบลุกขึ้น “พวกนางไม่เป็นไร”
เคยชินกับท่าทีอ่อนโยนของเขา นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นเขาโกรธ น่ากลัวราวกับจะกินคน
หยางอิ้งเหอเรียกอาซ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วพุ่งเข้าไปในห้องครัวอีก