กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังฟ้าสาง พื้นดินแห้งลงบ้าง หยางอิ้งเหอจึงจ้างแรงงานฉกรรจ์ในหมู่บ้านไปหาวัสดุไม้ในภูเขา
ครานี้เขาตั้งใจหาจำนวนไม้ให้มากกว่าเดิม อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหลายวัน
เพราะมีเรื่องก่อนหน้านี้ที่เขาหกล้มจนขาหัก คืนก่อนออกเดินทาง จ้าวชุนหลานจึงกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่า ให้เขาเลือกไม้เพียงอย่างเดียว อย่าทำงานแบกหามที่ต้องออกแรงอีก
อีกประการหนึ่งคือต้องให้คนที่ไปด้วยระวังตัวให้มาก หากเกิดเรื่องขึ้น ทางบ้านของเราต้องรับผิดชอบ
เรื่องความปลอดภัยนั้นหยางอิ้งเหอระมัดระวังอยู่แล้ว คนที่เขาเลือกจึงล้วนเป็นคนนิสัยสุขุม ไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
เมื่อหยางอิ้งเหอไม่อยู่ โก่วเซิ่งก็ยังมาหาตามปกติ หลังจากไปส่งขนมกับสี่เยวี่ยกลับมาแล้ว เขาก็ทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ได้อยู่ว่าง