กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เช้าตรู่ สี่เยวี่ยหิ้วกล่องอาหารด้วยมือหนึ่ง อีกมือถือโต๊ะไม้ไผ่เล็ก ๆ ไปตลาดนัด
เมื่อผ่านร้านขายผ้า ก็ยิ้มทักทายนางโจว
นางโจวยิ้มหยอกว่า “เถ้าแก่หยางน้อย เปิดร้านแล้วยังต้องออกมาตั้งแผงอีก ช่างมีความสามารถและขยันขันแข็งเสียจริง”
สี่เยวี่ยยิ้มกล่าวประจบว่า “หากข้านั่งอยู่ในร้านแล้วลูกค้าหลั่งไหลเข้ามาเหมือนสายน้ำอย่างนางโจว ข้าจะยังต้องออกไปตั้งแผงอีกหรือ”
“ไม่แปลกเลยที่ขนมบ้านเจ้ามีรสหวาน ก็คนทำขนมปากหวานกว่าน้ำตาลเสียอีก”
หัวเราะหยอกกันสองสามคำ นางโจวก็ซื้อขนมดอกหอมหมื่นลี้ตามเคย สี่เยวี่ยช่วยนางจัดใส่จาน
พอจะออกจากร้านก็พบหญิงรูปร่างสูงเพรียว หน้าตาหมดจดเดินเข้ามา คิ้วขมวดเล็กน้อย