ตอนที่ 29 แทนที่จะรำลึก สู้ลงมือปฏิบัติเลยดีกว่า

ตอนที่ 29 แทนที่จะรำลึก สู้ลงมือปฏิบัติเลยดีกว่า

หลินอี้เอียงคอหันไปมอง เขาเห็นว่าหานชิงเสวี่ยกำลังหลับสนิท

บางทีอาจเป็นเพราะเรื่องการออกกำลังกายเมื่อคืน

หลินอี้พบว่าสีหน้าของหานชิงเสวี่ยดีขึ้นมาก

กระทั่งสภาพผิวพรรณก็ยังดีกว่าเมื่อก่อนตั้งเยอะ ราวกับจะปริแตกได้เพียงแค่เป่าลม

นี่ทำให้หานชิงเสวี่ยที่งดงามอยู่แล้ว ตอนนี้กลับยิ่งดูงดงามไร้ที่ติในแดนมนุษย์

ขณะที่หลินอี้ยังคงจ้องมองหานชิงเสวี่ยอยู่นั้น จู่ ๆ หานชิงเสวี่ยก็ลืมตาขึ้นมา

วินาทีที่ประสานสายตากัน ทำให้หานชิงเสวี่ยยิ่งรู้สึกเขินอายขึ้นมาทันที

พอหวนนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน