ตอนที่ 28 ไม่รู้จักฟ้าดิน

ตอนที่ 28 ไม่รู้จักฟ้าดิน

ชายคนนั้นพยายามจะยืนขึ้นหลายครั้ง

แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน มันก็ไม่อาจยืนขึ้นมาได้!

มันถึงขั้นไม่รู้สึกถึงการคงอยู่ของขาทั้งสองข้างของตนด้วยซ้ำ ได้แต่นั่งร่างอ่อนระทวยอยู่บนพื้น

ส่วนหลินอี้ก็คว้ามือหานชิงเสวี่ยแล้วขึ้นลิฟต์จากไปโดยไม่หันกลับมามอง

ภายในลิฟต์ ใบหน้าของหานชิงเสวี่ยแดงก่ำเสียจนดูไม่จืด

ท้ายที่สุดเมื่ออั้นมาเนิ่นนาน เธอถึงได้เอ่ยปากขึ้นมา “ขะ... ขอบคุณนะ”

หลินอี้บังเอิญหันหน้าไปมองพอดี จึงได้เห็นยอดเขาทั้งสองลูกที่เทียบชั้นได้กับยอดเขาเอเวอเรสต์

ท้ายที่สุดแล้วรูปร่างของหานชิงเสวี่ยก็ดีมากอยู่แล้ว