กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 30 นี่คือพี่หู่ของฉัน
หานชิงเสวี่ยนั่งอยู่ตรงข้ามกับหลินอี้
เธอจึงมองเห็นคนกลุ่มนี้ตั้งแต่แรก
เป็นเพราะลักษณะนิสัยความเป็นอันธพาลบนตัวคนพวกนี้มันชัดเจนจนเกินไป
หานชิงเสวี่ยตั้งใจเบือนสายตาหนี ไม่ยอมสบตากับคนเหล่านั้น
แต่อันธพาลพวกนี้กลับมองเห็นพวกเธอราวกับมีระบบสแกนอัตโนมัติ
เพียงพริบตาก็มองเห็นหานชิงเสวี่ยที่สวยที่สุดในกลุ่มคนพลุกพล่าน
และยังมีชายคนหนึ่งที่ดูอายุราวสามสิบกว่าปีผิวปากแซวหานชิงเสวี่ย
คนในร้านที่เห็นเหตุการณ์ ต่างแกล้งทำเป็นมองไม่เห็น เพราะกลัวจะนำภัยมาสู่ตัว
หานชิงเสวี่ยรู้ดีว่าคนพวกนี้ไม่สมควรเข้าไปยุ่งด้วย