กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 339 รักแรก
เวินอวี๋จูบปลายจมูกของลู่เหริน แล้วแนบริมฝีปากเขาอีกครั้ง
เพียงชั่วพริบตา สัมผัสนุ่มชื้นจากปลายลิ้นก็พรากสติของลู่เหรินไปจนหมด
ฝ่ามือของเขาไล้ขึ้นไปที่ท้ายทอยเวินอวี๋ แล้วค่อย ๆ เลื่อนลงมาถึงเอว ลูบคลึงเบา ๆ
ภายใต้มืออันคล่องแคล่วของเวินอวี๋ สาบเสื้อของลู่เหรินค่อย ๆ เปิดอ้า สิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อผ้าก็เปลี่ยนสภาพไปแล้ว
เวินอวี๋สัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลง จึงผละริมฝีปากออกมานิดหนึ่ง ปลายนิ้วลูบหางตาที่แดงก่ำเพราะกลั้นความปรารถนาของเขา มุมปากมีรอยยิ้มเย้าหยอก “ลู่เหริน ปฏิกิริยาแรงไปหน่อยไหม?”
คำพูดประโยคเดียวของเวินอวี๋ทำให้ใบหูของลู่เหรินแดงขึ้น