กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 340 ห้ามพูดว่าไม่เอา ไม่ได้ ไม่อนุญาต
คำถามของเวินอวี๋ทำให้หัวใจลู่เหริ่นร้อนผ่าว เขาขยับลูกกระเดือกเล็กน้อยแล้วตอบว่า “ใช่”
เวินอวี๋เอียงศีรษะ “ใช่...อะไร?”
ไม่รู้เพราะเหตุใด พอพูดคำว่า ‘รักแรก’ ออกมา เขากลับรู้สึกกระดากอย่างบอกไม่ถูก แต่หัวใจก็เต้นรัวขึ้นมา
“องค์หญิงคือรักแรกของกระหม่อม”
เวินอวี๋ได้ยินคำตอบก็เห็นได้ชัดว่าพอใจ นางหัวเราะเสียงเบา “จริง ๆ แล้วลู่จิ่นอธิบายให้ฟังทีหลังแล้ว ข้าแค่แกล้งเจ้าเล่น ตกใจหรือเปล่า?”
ลู่เหริ่น: …
“องค์หญิง…”
“ชู่ว์ ได้เวลาทำเรื่องสำคัญแล้ว”