กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 338 บ้าไปแล้วหรือ? เป็นไปไม่ได้หรอกมั้ง?
เมื่อได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้ เวินอวี๋ก็ไม่ได้อยู่ต่อนานนัก แล้วออกจากตำหนักฉีเหนียน
สายตาของลู่เหรินไหววูบเล็กน้อยตามยามที่เวินอวี๋ลุกขึ้น เขายังจำคำพูดขององค์หญิงบนรถประทับได้
ให้วิ่งไปจวนองค์หญิงคืนนี้
หลังเวินอวี๋จากไป ลู่เหรินก็หมดใจจะร่วมงานเลี้ยงฉลองชัยที่จัดขึ้นเพื่อเขา จิตใจทั้งดวงลอยตามร่างที่จากไปของเวินอวี๋เสียแล้ว
เยว่หลิงเฟิงกับเจียงฉี่ก็ไม่ต่างกัน