กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 304 เกิดมิได้นอนร่วมผืนผ้า ตายขอฝังร่วมหลุม
เสียงพึมพำของหลินอวี้จือถูกเจียงฉี่ได้ยินเข้า
เขาหันไปมองด้วยแววตาประหลาดใจเล็กน้อย สายตาซับซ้อนยิ่งนัก
อัครมหาเสนาบดีหลินนี่ช่าง…
แต่หากไม่ได้คิดเช่นนี้ แล้วใครจะไม่สนความเป็นความตาย กระโดดตามลงมาอย่างไม่ลังเลเล่า?
หลินอวี้จือย่อมสังเกตเห็นสายตาของเจียงฉี่ แต่สีหน้าของเขายังคงเรียบเฉย
แม้สองแขนจะเลือดไหลไม่หยุด จวนจะพยุงต่อไม่ไหว แต่สีหน้ากลับสงบนิ่ง ราวกับเตรียมใจไปตายได้ทุกเมื่อแล้วจริง ๆ
เจียงฉี่เปลี่ยนไปใช้แขนอีกข้าง เงียบไม่พูดจา