กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 ตื่นได้ถูกจังหวะพอดี
เวินอวี๋รู้สึกทันทีว่าอวัยวะภายในทั้งห้าราวกับเคลื่อนที่ผิดตำแหน่ง หูอื้ออึงอย่างหนัก เบื้องหน้าก็พร่าเป็นภาพโมเสกสีสันหมุนวน
นางนิ่งอยู่ไม่รู้ว่านานเท่าใด จึงค่อย ๆ ได้สติกลับมา
เวินอวี๋ยันแขนลุกขึ้นนั่ง พบว่าตนดูเหมือนจะไม่ได้เป็นอะไรมาก
เมื่อหันไปดูอีกสี่คน ต่างก็กระอักเลือดออกมาอึกใหญ่ แล้วหมดสติไปทั้งสี่คน
มีเพียงนางคนเดียวที่ปลอดภัยไร้บาดแผล
เวินอวี๋:…
“เดี๋ยวนะ หรือข้าจะเป็นธิดาแห่งโชคชะตาจริง ๆ?”
ยังไม่มีเวลาคิดอะไรมาก เวินอวี๋รีบตรวจดูอาการของทั้งสี่ ลมหายใจยังอยู่และไม่ได้แผ่วเบา หัวใจยังเต้นและไม่ได้ช้า ชีพจรก็ยังแข็งแรงดี