กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 146 ข้าร้องไห้หรือ?
เวินอวี๋ได้ยินเสียงนั้นจึงหันกลับไปเล็กน้อย หรี่ตาลงแล้วเอ่ยอย่างเย็นชา “ใครอนุญาตให้เจ้าเข้ามา?”
หนิงเสวียนเหยี่ยนคุกเข่าลงกับพื้นดังตุบ ก้มศีรษะต่ำมาก แต่ในปากยังคงพูดประโยคเดิม “บ่าวมาเติมน้ำร้อนให้องค์หญิงเจ้าค่ะ”
เวินอวี๋หยิบเสื้อชั้นในที่เตรียมไว้บนถาดข้าง ๆ มาสวมอย่างลวก ๆ แล้วค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
ลู่เหริ่นเห็นดังนั้นก็คว้ามือเวินอวี๋ไว้ สีหน้าฉายแววขุ่นเคืองและไม่ยินยอมที่ถูกขัดจังหวะ คล้ายกำลังบอกว่า “อย่าไป”
เวินอวี๋เกาที่ฝ่ามือเขาเบา ๆ “เด็กดี”
ลู่เหริ่นเม้มปาก แม้ไม่เต็มใจเพียงใดก็ได้แต่ปล่อยมือ