บทที่ 45 ให้ตายสิ เจ้านี่มันคนบ้าชัด ๆ

บทที่ 45 ให้ตายสิ เจ้านี่มันคนบ้าชัด ๆ

“พี่ใหญ่ หุบเขาที่ฝูงไก่ป่าอยู่คือข้างหน้านี่แหละ หญ้าโลหิตอำมหิตอยู่ลึกเข้าไปด้านในสุด ราชันไก่เฝ้าอยู่ตลอด”

“ถึงตอนนั้นพวกเราบุกเข้าไปพร้อมกัน มุ่งตรงไปยังด้านในสุด ข้าจะถ่วงราชันไก่กับพวกไก่ไว้ พี่ใหญ่เอาหญ้าโลหิตอำมหิตแล้วพวกเราค่อยหนี”

ฟ้าเริ่มมืดลงเรื่อย ๆ เวลานี้หลินเซวียนกับเซียวเฉินมาถึงนอกหุบเขาแห่งหนึ่งแล้ว

หุบเขาลึกเข้าไปราว 300 เมตร แต่ยังไม่ได้เข้าไป จึงไม่รู้ว่ากว้างเท่าใด

ทว่าจากคำบอกเล่าของเซียวเฉิน หุบเขานี้ไม่ใหญ่นัก หากถ่วงเวลานานเกินไป ย่อมถูกฝูงไก่โจมตี

“ทำไมต้องหนี? ไม่ใช่ฆ่าให้หมดแล้วค่อยเอาหญ้าโลหิตอำมหิตหรือ?”