บทที่ 46 วันนี้ข้าจะหยั่งรู้พลังกระบี่ให้ได้

บทที่ 46 วันนี้ข้าจะหยั่งรู้พลังกระบี่ให้ได้

“กุ๊ก ๆ ๆ ก๊าก…”

ภายในหุบเขาที่ไก่อสูรโลหิตอำมหิตอาศัยอยู่ เสียงไก่ขันดังระงมก้องไปทั่ว

ร่างเปื้อนเลือดสองร่างพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเผชิญกับวงล้อมของไก่อสูรโลหิตอำมหิต ทั้งสองก็เลือกโจมตีจุดอ่อน

แม้ทั้งสองจะมีพลังบำเพ็ญเพียงจุดสูงสุดแห่งการหลอมกาย ทว่าคนหนึ่งมีพลังปราณโลหิตพลุ่งพล่านราวกับกำลังลุกไหม้ ระเบิดการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวจนแม้แต่ผู้ฝึกตนในขอบเขตหลอมโลหิตยังยากจะต้านทาน

ส่วนอีกคนมีพลังปราณโลหิตมั่นคง ทว่าบนกระบี่ศึกกลับปกคลุมด้วยกลิ่นอายวิถีกระบี่อันแหลมคมยิ่ง