กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 44 พี่ใหญ่ เก็บความคิดสกปรกของเจ้าไปเสีย
เซียวเฉินมีสีหน้าไร้เดียงสาอย่างยิ่ง ไม่ทันเห็นเลยว่าใบหน้าหลินเซวียนดำคล้ำไปแล้ว
หลังยืนยันอยู่หลายครั้ง หลินเซวียนก็พบว่าเซียวเฉินผู้นี้เป็นพวกสมองขาด ๆ เกิน ๆ โดยแท้
“ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ข้าก็คือกายาไร้ค่าหมื่นปีที่เจ้าพูดถึงนั่นแหละ หลินเซวียน!”
ท้ายที่สุด หลินเซวียนก็ทำได้เพียงตอบอย่างจนใจ
“อะไรนะ?”
“เจ้าล้อเล่นอะไร?”
เซียวเฉินชะงัก มองหลินเซวียนเหมือนมองคนโง่ “นี่ เป็นคนจะจริงใจสักหน่อยได้หรือไม่?”
“นั่นคือกายาไร้ค่าหมื่นปีเชียวนะ ชั่วชีวิตแทบไม่มีทางประสบความสำเร็จ เจ้าอยู่จุดสูงสุดแห่งการหลอมกาย ฟันงูของข้าตายด้วยดาบเดียว พลังต่อสู้ของเจ้าเหนือสวรรค์ไปแล้ว!”