กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จริงหรือ?”
ได้ยินเช่นนั้น ร่างแก่ของหลี่ต๋าเฉิงก็สั่นเทาด้วยความตื่นเต้น รีบเดินเข้าไปในห้อง
ตอนนี้บนเตียงผู้ป่วย หลี่เมิ่งหลินตื่นจากการหลับใหลแล้ว ใบหน้าแดงระเรื่อ ดูเหมือนจะได้รับการเยียวยาจนหายดีจริง ๆ
“เมิ่งหลิน หนูรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?” หลี่ต๋าเฉิงถามอย่างร้อนใจ
“คุณปู่ หนูรู้สึกว่าหายแล้ว ในที่สุดก็ไม่เจ็บแล้ว ฮือ ๆ…”
หลี่เมิ่งหลินร้องไห้ออกมาอย่างน้อยใจ ถึงขั้นลงจากเตียงตรง ๆ แล้วโผเข้ากอดหลี่ต๋าเฉิง
กระปรี้กระเปร่าราวกับไม่เคยป่วยเลย
“ท่านหลี่ วางใจให้สบายเถอะครับ! คุณหนูของท่านไม่เป็นไรแล้วจริง ๆ
ผมกับทีมของผมวิจัยโรคทางพันธุกรรมของตระกูลหลี่มาตลอด ตอนนี้สารยาและรอบการรักษาที่พัฒนาขึ้นก็ใช้กับโรคนี้โดยเฉพาะ
กล้าเอาสิ่งนี้มาหลอกท่านได้อย่างไรกัน”