กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณซือหย่าหาผมมีอะไรหรือ?”
ซ่งปิ่งรินเครื่องดื่มเย็นจากตู้เย็นให้ซือหย่าและตัวเองคนละแก้ว
“ขอบคุณค่ะ ถ้าหมอเทวดาซ่งไม่รังเกียจ เรียกฉันว่าซือหย่าก็พอ”
ซือหย่ารับเครื่องดื่มมา ยิ้มอย่างเรียบร้อย มุมปากเผยลักยิ้มน่ารักสองข้าง
“คุณก็ไม่ต้องเรียกผมว่าหมอเทวดาซ่งแล้ว ตอนนี้ผมเป็นแค่สัตวแพทย์ธรรมดาคนหนึ่ง”
ซ่งปิ่งยิ้มแล้วนั่งลง
“คุณไปเป็นสัตวแพทย์จริงๆ เหรอ?” ในดวงตางดงามของซือหย่าแวบความประหลาดใจ
“ตรงข้ามคลินิกแพทย์เมื่อก่อน คือ ‘ร้านสัตวแพทย์ส่งโรค’ ต่อไปสัตว์เลี้ยงของคุณป่วยก็มาหาผมได้
ทำบัตรสมาชิกยังลดยี่สิบเปอร์เซ็นต์อีก”
ซ่งปิ่งพูดอย่างจริงจัง