กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ต๋าเฉิงสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ถ้วยชาที่ถืออยู่ถึงกับทำน้ำชาหก เขาขมวดคิ้วถามอีกครั้ง “นายบอกว่าเขาชื่ออะไรนะ?”
เมื่อสังเกตเห็นอาการเสียท่าฉับพลันของหลี่ต๋าเฉิง ดวงตางดงามของซือหย่าเป็นประกายเล็กน้อย เธอตอบกลับ “เขาชื่อซ่งปิ่ง ปิ่งของคำว่าโรคภัย”
“คุณสามารถเชิญเขาให้ลงมือได้หรือ?” หลี่ต๋าเฉิงขมวดคิ้วถาม แม้จะสงบลงแล้ว แต่ก็ยังปกปิดความปั่นป่วนไว้ได้ยาก
“ได้ค่ะ” ซือหย่าพยักหน้า
“ดี งั้นเธอรีบไปเชิญเขามา” น้ำเสียงของหลี่ต๋าเฉิงเร่งร้อนอย่างชัดเจน
ซือหย่ากัดฟัน แล้วก็ยังเอ่ยข้อเรียกร้องออกมา “ท่านปู่หลี่ หลานสามารถเชิญหมอเทวดาซ่งให้ลงมือได้ แต่หลานมีคำขอที่ไม่สมควรอยู่ข้อหนึ่ง”
“เรื่องการลงทุนใช่ไหม?” หลี่ต๋าเฉิงหุบยิ้ม