กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ราตรีมืดดำประหนึ่งหมึก สายลมพัดเมฆหมอกกระจัดกระจาย
ลั่วหลีกระทืบเท้าลง พลังวิญญาณของฟ้าดินอันคุ้นเคยพุ่งเข้าปะทะใบหน้า ทว่าเธอไม่ได้ผ่อนคลายลงแม้แต่น้อย อากาศรอบด้านราวกับถูกพลังบางอย่างกวนปั่นมาก่อน แฝงความร้อนระอุผิดปกติอยู่เสี้ยวหนึ่ง
“ระบบ...สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้าง?” เธอถามเสียงเบา กดเสียงต่ำจนแทบไม่ได้ยิน
【ติ๊ง! ความผันผวนข้ามโลกยังสลายไม่สมบูรณ์ ระดับการเชื่อมต่อระบบฟื้นคืนสู่ 63% คาดว่าจะใช้เวลาห้านาทีในการปรับเทียบเต็มช่วงความถี่】
ลั่วหลีขมวดคิ้วเล็กน้อย นิ้วมือลูบแหวนฟ้าดินเบา ๆ สัมผัสได้ว่าอักขระที่เพิ่งประทับลงไปในพื้นที่ภายในยังคงสั่นสะเทือนแผ่วเบา ราวกับยังไม่คุ้นเคยกับความถี่ของโลกใบนี้