กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ประตูสีทองเบื้องหน้าแท่นศิลาจารึกค่อย ๆ ปิดลง แสงสุดท้ายสลายหายไปในอากาศ ร่างของลั่วหลีราวกับถูกกลืนหายเข้าไปในความว่างเปล่า ไม่เหลือแม้แต่ลมหายใจ
ขณะนี้เธอกำลังลอยอยู่ในห้วงอวกาศสีครามเข้ม รอบด้านไร้เส้นแบ่งระหว่างฟ้ากับดิน มีเพียงอักขระจำนวนนับไม่ถ้วนหมุนเวียนลอยอยู่ประหนึ่งดวงดาว อักขระแต่ละสายกำลังกระซิบ ราวกับเป็นเสียงสะท้อนของภาษาโบราณบางอย่าง หรือไม่ก็เป็นปริศนาที่ยังไม่ถูกไขจากส่วนลึกของจักรวาล