กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามราตรีดุจน้ำหมึก แสงไฟภายนอกหอประชุมไหวเอนตามแรงลม ลั่วหลีนั่งอยู่ใต้ระเบียงเพียงลำพัง ในมือถือแผ่นจารึกหยกไว้หนึ่งชิ้น แววตาเงียบสงบและลึกล้ำ
เธอรู้ดีว่าพันธมิตรดูเหมือนจะกลับคืนสู่ความเป็นระเบียบเรียบร้อย แต่กระแสคลื่นใต้น้ำไม่เคยสงบลงอย่างแท้จริง ข้อมูลการใช้พลังวิญญาณที่ผิดปกติราวกับหนามที่ทิ่มแทงอยู่ในใจ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ และไม่ใช่แค่ปัญหาการจัดสรรทรัพยากร แต่มีคนบางคนอยู่เบื้องหลังคอยชักใย
เสียงฝีเท้าของเสวียนเฟิงดังมาจากระยะไกล ทำลายความเงียบนี้ลง
“คุณกำลังสงสัยอะไร?” เขาถาม
ลั่วหลียื่นแผ่นจารึกหยกให้เขา “คุณคิดว่าความขัดแย้งภายในครั้งนี้ เกิดจากทรัพยากรไม่เพียงพอจริงๆ หรือ?”
เสวียนเฟิงรับแผ่นจารึกหยกมาดูอย่างละเอียด สีหน้าเริ่มเคร่งขรึมขึ้นเรื่อย ๆ