กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามเย็นมืดมิด สายลมพัดผ่านซากปรักหักพังนอกหอประชุม พัดพามาด้วยความหนาวเย็น หลัวหลี่ยืนอยู่หน้าหน้าต่าง มองไปยังแสงกองไฟที่ค่อยๆ ดับลงในระยะไกล แต่ใจของเธอกลับไม่อาจสงบได้
ถึงแม้การประชุมจะจบลงแล้ว แต่เสียงกระซิบกระซาบ สายตาที่เก็บกด อดกลั้นไว้เหล่านั้น เหมือนเข็มเล็กๆ เล่มแล้วเล่มเล่า แทงเข้าที่ใจเธอ
พันธมิตรกำลังแตกร้าว
"เธอตั้งใจจะเข้าไปดูแลการจัดสรรทรัพยากรด้วยตัวเองจริงๆ เหรอ" เสียงของเซวียนเฟิงดังมาจากข้างหลัง ทุ้มต่ำและมั่นคง "พวกเขาไม่ใช่ไม่เข้าใจภาพรวม แค่...ไม่ยอมรับ"