กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สายลมยามราตรีคมกริบราวใบมีด พัดผ่านหน้าผาสูงชันแห่งภูเขาเหย้าดำ หน่วยหน้าลอบเคลื่อนตัวผ่านเงาพฤกษาอย่างเงียบเชียบ ชายเสื้อพลิ้วไหวโดยปราศจากเสียงแม้แต่น้อย
เป่ยหมิงเยวียนยกมือส่งสัญญาณให้กองกำลังหยุดเคลื่อนขบวน สายตากวาดมองไปยังค่ายทหารของศัตรูที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกหนาทึบอยู่ไกลออกไป แนวป้องกันสามชั้นทอดขวางราวกับโซ่เหล็ก แต่ละป้อมยามล้วนมีคลื่นพลังวิญญาณแผ่วเบาแต่แฝงอันตรายส่องประกายอยู่ ร่างของผู้บำเพ็ญเพียรที่ลาดตระเวนปรากฏเลือนรางสลับหายไปใต้แสงเพลิง อากาศอบอวลไปด้วยเสียงคำรามต่ำของอสูรเวทที่ผสานกับเสียงสวดคาถา