กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามค่ำคืนราวกับน้ำหมึก ลมหนาวพัดพาเอากิ่งไม้แห้งหมุนวนอยู่ในค่ายพัก ลั่วหลีหยัดยืนอยู่หน้าโถงประชุม ในมือถือแผ่นหยกส่งเสียงเอาไว้ แววตาสงบนิ่งและลึกล้ำ
เป่ยหมิงหยวนเดินเข้ามาอย่างเชื่องช้า เสื้อคลุมพริ้วไหวส่งเสียงดังพึ่บพั่บ น้ำเสียงของเขาต่ำทุ้ม “ระบบอัปเกรดเสร็จแล้วหรือ?”
“อืม” เธอพยักหน้า ก่อนเก็บแผ่นหยกส่งเสียงเข้าไว้ในแขนเสื้อ “ข้อมูลเรียบเรียงเรียบร้อยแล้ว เรียกประชุมระดับสูงกันเถอะ”
เขาพยักหน้าเบาๆ แววตาทอประกายเคร่งขรึม “ครั้งนี้…… คงต้องเอาจริงแล้วสินะ”