กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตะวันอัสดงดั่งโลหิต ย้อมหุบเขาเป็นสีแดงคล้ำ อากาศยังคงกลิ่นดินปืนและกลิ่นคาวเลือดผสมกัน บนผืนดินไหม้เกรียมกระจัดกระจายด้วยดาบหัก เกราะแตก และคราบเลือดที่ยังไม่แห้ง สมาชิกพันธมิตรรวมกลุ่มกันสามห้าคน บ้างพันแผล บ้างตรวจสอบของที่ได้มา หรือไม่ก็พูดคุยเสียงเบาถึงศึกตัดสินอันน่าตื่นตะลึงเมื่อครู่
โลลี่ยืนอยู่บนยอดเขา มองตะวันตกที่ค่อย ๆ จมลงสู่ทะเลเมฆไกลออกไป ชายเสื้อที่ขาดวิ่นพลิ้วตามลม พลังที่เคยพุ่งพรวดเพราะฟังก์ชันซ่อนเร้นของระบบในร่างนางได้จางหายไปนานแล้ว เหลือเพียงเส้นลมปราณที่เจ็บแปลบและดวงจิตวิญญาณที่อ่อนล้าสุดขีด