กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมพายุพัดฝุ่นบนผืนดินไหม้ แสงสายฟ้ายังไม่จางหายสิ้น อากาศยังคงกลิ่นไหม้ของกระแสไฟฟ้า สมาชิกพันธมิตรหอบหายใจยืนหยัดมั่นคง สายตาระแวดระวังกวาดมองรอบด้าน มหันตภัยอสนีเมื่อครู่แม้จะสร้างความเสียหายหนักแก่ศัตรู แต่ศัตรูที่เหลือก็มิได้แตกสลายสิ้นเชิง กลับพุ่งเข้าตอบโต้อย่างบ้าคลั่งดั่งสัตว์ที่จนมุม
โลลี่ยืนอยู่กลางสมรภูมิ เสื้อคลุมขาดวิ่น เส้นผมยุ่งเหยิง แต่ยังยืนตรงดั่งต้นสน นางรับรู้ได้ว่าพลังในร่างค่อย ๆ จางลง ใจรู้ชัดว่ากำหนดเวลาของฟังก์ชันซ่อนเร้นมาถึงแล้ว แต่นางมิได้ลังเลแม้เสี้ยววินาที รีบปรับสภาพ สั่งการ “ทุกคนระวังกระบวนทัพ อย่าให้พวกมันมีโอกาสหายใจ”