กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงตะวันยามเช้าสาดมาบาง ๆ หมอกในค่ายยังไม่จาง ลั่วหลียืนอยู่ริมลำธาร ปลายนิ้วลูบขนนกสีดำเบา ๆ ในดวงตาสะท้อนแสงเย็นของตะวันรุ่ง
“คุณหนู หน่วยลาดตระเวนด้านหน้าเตรียมพร้อมแล้ว” เสียงเสวียนเฟิงดังมาจากด้านหลัง น้ำเสียงแฝงความระมัดระวัง “หุบเขาอยู่ห่างออกไปห้าลี้”
เธอเก็บขนนก แล้วหันมองกลางค่าย หลังพักฟื้นหนึ่งคืน สภาพของสมาชิกพันธมิตรฟื้นกลับมาส่วนใหญ่ สมุนไพรโอสถที่หลอมจากหญ้าดวงดาวออกฤทธิ์มหัศจรรย์ หลายคนที่เคยอ่อนแรง ตอนนี้แววตามีความกระจ่างขึ้นหลายส่วน
“ออกเดินทาง” ลั่วหลีพยักหน้า ก้าวนำออกไปก่อน