กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังเรือวิญญาณแล่นออกจากเขตทะเลหมอก แสงสว่างบนท้องฟ้าก็พลันเจิดจ้า ผิวน้ำทะเลกลับคืนสู่ความสงบ หลังจากทุกคนพักผ่อนกันเล็กน้อยแล้ว ก็เดินทางต่อไปตามเส้นทางที่แผนที่ระบบชี้นำ มุ่งหน้าสู่วานเซียงมิจิง
หลายวันต่อมา เรือวิญญาณจอดเทียบบริเวณขอบทะเลทรายแห่งหนึ่ง ที่นี่เต็มไปด้วยลมและทราย แสงตะวันแผดเผาท้องฟ้า แม้แต่อากาศก็ราวกับแฝงไว้ด้วยไอร้อนระอุ ลั่วหลียืนอยู่ริมฝั่ง มองทะเลทรายสีเหลืองที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ก่อนเอ่ยเสียงเบา “เส้นทางต่อจากนี้ คงต้องใช้สองเท้าเดินไปแล้ว”