กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทะเลทรายหลังพายุทรายสงบระงับราวกับภาพวาดที่ถูกปั้นขึ้นใหม่ ใต้ความสงบเงียบนั้นซ่อนเร้นลมหายใจโบราณที่ไม่เคยถูกสัมผัสมาก่อน
หลัวหลี่และพรรคพวกค่อยๆ เดินออกจากขอบซากปรักหักพังที่ปากถ้ำ เสื้อคลุมเปื้อนทรายสีเหลืองและฝุ่นธุลี แต่แววตายังคมกริบ พวกเขาเพิ่งผ่านการชำระล้างแห่งชีวิตและความตายมา ขณะนี้ยืนอยู่บนเนินทรายอันกว้างใหญ่ไพศาล สายตาพร้อมใจกันมุ่งไปทางไกล ที่นั่นท่ามกลางแสงเงินตะวันยามเย็นปรากฏเงาสีเขียวครึ้มลางๆ
"โอเอซิสเหรอ" ไป๋จื่อหรี่ตา เสียงแฝงด้วยความประหลาดใจที่แทบไม่กล้าเชื่อ "ที่นี่ยังมีโอเอซิสอีกด้วยเหรอ"
ซวนเฟิงไอเบาๆ คายเม็ดทรายออกจากปาก "อย่าดีใจเร็วเกินไป โอเอซิสในทะเลทรายมักอันตรายกว่ากับดักเสียอีก"