กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เงาดำโฉบผ่านยอดไม้ ท่ามกลางเสียงหวีดหวิวของสายลมมีเสียงระฆังดังแว่วมา ลั่วหลีวูบกายหายลับเข้าไปในความมืดมิดของราตรี ในมือยังคงกำหยกประจำตัวไว้แน่น หัวใจเต้นระรัวราวกับกลองศึก
เธอไม่ได้หันหลังกลับ คำว่า “หนี” บนกระดาษยันต์ใบนั้นยังคงวนเวียนอยู่ตรงหน้า ใครเป็นคนส่งคำเตือนนี้มา? และใครกันที่กำลังเฝ้ามองทุกอย่างนี้อยู่ในเงามืด?
หน้าต่างระบบกะพริบอยู่ในหัว:
[ข้อมูลถูกส่งไปยังกองบัญชาการพันธมิตรแล้ว]