กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงอรุณเพิ่งทอประกาย เสียงอึกทึกนอกค่ายยังไม่ทันจางหาย
ลั่วหลียืนอยู่บนแท่นสูง สายตาคมกริบดุจคมดาบกวาดผ่านใบหน้าอันตื่นตระหนกและเคลือบแคลงของทุกคน ผนึกตรงหน้าอกของหลินจิ่นยังคงกะพริบแสงสีน้ำเงินด้วยความถี่ที่เร็วกว่าวานนี้ ราวกับพลังบางอย่างซึ่งหลับใหลกำลังตื่นขึ้น
“เตรียมรับศึก” สิ้นเสียงของเธอ เสียงแหวกอากาศก็ดังมาจากขอบฟ้าไกล
เป่ยหมิงหยวนชักกระบี่ออกมาในพริบตา ร่างโฉบไปถึงหน้าแนวค่ายกลดุจสายลม “เป้าหมายของมันคือพวกเรา”
เสวียนเฟิงขมวดคิ้วเพ่งมองเงาดำนั้น ก่อนเอ่ยเสียงต่ำ “กลิ่นอายไม่ถูกต้อง ไม่ใช่กองกำลังฝ่ายใดที่เราเคยพบมาก่อน”