กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงกระซิบบนคำจารึกยังไม่ทันจางหาย ทุกคนก็รู้สึกราวกับตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง
ปลายนิ้วของลั่วหลีสั่นไหวเล็กน้อย การรับรู้วิญญาณของเธอยังคงเชื่อมโยงอยู่กับหนังสือโบราณเล่มนั้น เธอสัมผัสได้ว่าลึกลงไปภายในแท่นศิลาจารึกมีจิตสำนึกบางอย่างซ่อนอยู่ มันไม่ใช่ทั้งคนเป็นและสิ่งของที่ตายแล้ว แต่คล้ายกับเศษเสี้ยวความคิดที่ถูกผนึกไว้ในรอยแยกของกาลเวลา มันกำลังรอคอย รอคอยใครบางคนที่จะมา ‘เปิดผนึก’
และดูเหมือนว่าเธอจะเป็นผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญคนนั้น
“กุยซวี... จงเปิดออก” เธอพึมพำเสียงแผ่ว เสียงนั้นถูกสายลมยามค่ำคืนพัดพาไปทางหลินจิ่น