กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
รูม่านตาของลั่วหลีหดตัว นางลุกพรวดขึ้นยืนทันที
“เป่ยหมิงเยวียน พวกเราต้องไปแล้ว”
“ไปที่ไหน?” เขาถาม
“ไปตามหาคนที่เจ็ด”
เป่ยหมิงเยวียนชะงักไปเล็กน้อย ก่อนพยักหน้าโดยไม่ซักถามอะไร เขาคุ้นชินกับการตัดสินใจที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันของลั่วหลีมานานแล้ว อีกทั้งยังเข้าใจดีว่าทุกครั้งที่นางลงมือ ย่อมมีการตัดสินใจบางอย่างที่ผสานทั้งสัญชาตญาณและเหตุผลซ่อนอยู่เบื้องหลัง
ทั้งสองรีบจัดเตรียมสัมภาระและเตรียมออกเดินทาง
ทว่า ในจังหวะที่พวกเขากำลังจะออกจากกระโจม เสวียนเฟิงกลับเข้ามาขวางทาง สีหน้าเคร่งขรึม “พวกเธอจะไปหรือ? ตอนนี้เนี่ยนะ?”