กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“คุณ...คุณเป็นใคร?!”
สัตว์ยักษ์สีเงินขาวสิบสองปีกค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาทั้งคู่ลึกล้ำดุจดวงดารา และยากหยั่งถึงประหนึ่งห้วงเหว กลิ่นอายของมันพลุ่งพล่านอยู่ภายในเจดีย์ ราวกับอากาศทุกสายถูกกดทับจนแข็งตัว
เท้าของลั่วหลีลื่นจนเกือบล้มลงกับพื้น เป่ยหมิงยวนรีบเข้ามาขวางเบื้องหน้าเธอทันที กระบี่ยาวในมือถูกชักออกจากฝักแล้ว แสงเย็นเยียบสะท้อนร่างมหึมานั้น
“ไม่จำเป็นต้องตื่นตระหนก” เสียงของสัตว์ยักษ์ทุ้มต่ำและเก่าแก่ ราวกับเดินทางข้ามกาลเวลานับพันปีมา “ฉันไม่ใช่ศัตรู”