กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กระบี่ยาวของเป่ยหมิงยวนกวาดขวาง แสงเย็นเยียบผ่าเงาดำที่ร่วงลงมาจากกลางอากาศ ร่างนั้นกลิ้งคว้างอยู่ท่ามกลางลมกระบี่หลายรอบ แต่กลับไม่ส่งเสียงร้องเจ็บปวดแม้แต่น้อย ซ้ำยังบิดเบี้ยวประหนึ่งควันดำสายหนึ่ง ก่อนรวมตัวขึ้นใหม่
แววตาของลั่วหลีพลันเคร่งเครียด เธอรีบดึงยันต์ป้องกันใบหนึ่งออกมาจากหน้าต่างระบบ แล้วสะบัดมือซัดออกไป แสงสีทองไหลหลั่งดุจม่านน้ำตก ก่อเป็นกำแพงโปร่งใสเบื้องหน้าทั้งสอง
“ระวัง มันไม่ใช่คนเป็น” เธอเตือนเสียงต่ำ