เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อีกอย่างถ้าว่ากันตามตรง คนที่แจ้งตำรวจคือหมอต่างหาก”
“คนไข้ที่เขารักษาได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนั้น การแจ้งตำรวจถือเป็นหน้าที่ของเขาอยู่แล้ว”
สวี่ต้าเม่าเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ เน้นย้ำจุดยืนชัดเจน——ฉันไม่ได้ทำลายกฎบ้าบอของพวกคุณ พวกคุณทำตัวเองทั้งนั้น
อี้จงไห่รวมถึงเพื่อนบ้านทุกคนต่างพากันเงียบกริบ——
เอาไงดีล่ะทีนี้
หมอนี่พูดมีเหตุผลชะมัด เถียงไม่ออกเลยสักคำ?!
ส่วนเรื่องที่หลิวกวงเทียนวิ่งไปแจ้งตำรวจ ทุกคนไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เพียงคิดว่าสวี่ต้าเม่าเกิดปอดแหกขึ้นมาเลยไปเรียกคนรู้จักมาช่วยข่มขวัญ
ลุงใหญ่บอกแล้วไม่ใช่เหรอว่า วันนี้คุยกันแค่เรื่องศีลธรรม ไม่คุยเรื่องกฎหมาย ต่อให้ตำรวจเฉินมาแล้วจะทำอะไรได้
เมื่อเห็นบรรยากาศรอบข้างเงียบสงัด รองผู้อำนวยการต่งก็จิบชาอึกหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างช้า ๆ “สหายสวี่ต้าเม่า แม้ว่านายจะมีเหตุผลจริง ๆ แต่ทุกเรื่องนายเล่นต้อนคนอื่นจนมุมไม่ยอมรามือเลย นายกะจะแยกตัวเองออกจากมวลชนให้ได้เลยใช่ไหม”
“กฎหมายยังไม่พ้นเรื่องของน้ำใจ นายแข็งกร้าวขนาดนี้ ไม่ห่วงชื่อเสียงของตัวเองบ้างเลยหรือไง”