เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สวี่ต้าเม่า! อย่าเพิ่งวู่วาม! ยกมือทั้งสองข้างขึ้น!”
เสียงตะโกนลั่นทำเอาทุกคนในลานบ้านมึนงงไปตาม ๆ กัน
ภาพที่เห็นคือตำรวจเฉินชักปืนออกมาเล็งตรงไปที่สวี่ต้าเม่า ด้านหลังเขายังมีรองสารวัตรตู้ รวมถึงนายตำรวจอีกหลายนายที่ไม่ได้คุ้นหน้าคุ้นตา——แถมทุกคนยังอยู่ในสภาพเพิ่งวิ่งกระหืดกระหอบมาถึง หอบหายใจแฮก ๆ กันถ้วนหน้า……
ขบวนใหญ่โตขนาดนี้ นี่มันเข้าใจอะไรผิดกันหรือเปล่าเนี่ย
สวี่ต้าเม่าเองก็มึนตึ้บไปเหมือนกัน แต่เพื่อป้องกันปืนลั่นจนบาดเจ็บ เขาจึงยอมยกมือทั้งสองข้างขึ้นแต่โดยดี “ผมเป็นคนให้คนไปแจ้งตำรวจเองนะ ผมแจ้งความด้วยชื่อจริง คุณเอาปืนมาจ่อผมทำไมเนี่ย”
หลิวกวงเทียนร้อนรนจนตะโกนลั่น “ตำรวจเฉิน ผิดคนแล้ว ผิดคนแล้ว! พี่ต้าเม่าเป็นคนแจ้งตำรวจต่างหาก คุณเล็งปืนผิดคนแล้ว!”
บรรดาเพื่อนบ้าน——[ไอ้สวี่ต้าเม่าไปก่อคดีอะไรมาวะ ตำรวจมาตั้งเยอะ แถมยังชักปืนจ่อหัวมันอีก]
[มันไปฆ่าคนตาย หรือวางเพลิง หรือว่าเป็นสายลับข้าศึก]
วินาทีนี้ ต่อมเผือกของเพื่อนบ้านต่างลุกโชนขึ้นมาทันที!
“สหายตำรวจ! สวี่ต้าเม่ามันใส่ร้ายฉัน! มันหมิ่นประมาทฉัน! จับมันเลย!”